No, this is not binary!

Ja, weer twee dingetjes van mijn lijst af te strepen! Al wel weer langer dan een week eigenlijk, maar de druk van mijn webtechproject verhinderde me een beetje van te bloggen. De vele uren coderen en de immense hopen frustratie waren het gelukkig meer dan waard: vandaag is mijn project verbeterd, en ik heb een heerlijke 17/20 gescoord! Yippee!

Op mijn verjaardagsfeestje heb ik een wakkerdamspelletje geleid (en eerst twee spelletjes gespeeld en sadly verloren) dat we opeens heel vlug moesten afraffelen (zonder al te veel verhaal bij dus) omdat een aantal mensen doorhadden dat ze best wel zéér dringend richting bushalte moesten trekken. De andere mensen (Frank, Germelia en Sanne) zijn tot ver na middernacht blijven plakken, waarop ik hen verbood om nog huiswaarts te trekken, en verplichtte om te blijven logeren. Nog helemaal naar hartje Nederland gaan rijden vond ik op dat uur onverantwoord. Het was héél gezellig, maar ik ben enorm veel illusies over Nederland verloren. Dat het een ontwikkeld land is bevoorbeeld… 

Ook punt 110 heeft iets te zien met mijn verjaardag: het vriendje heeft voor mijn verjaardag het hele internet afgespeurd naar een exemplaar van Vreemde Vondeling, het eerste boek uit de Bitterbynde trilogie, en uiteindelijk een exemplaar gevonden in Nederland, dat helaas vertraging opliep bij verzending, maar waar ik toch héél blij mee ben. Ook gek lief: hij heeft er een zeer mooie boekomslag voor gehaakt, echt magnifiek mooi. Wat moeten al zijn medestudenten en docenten wel niet gedacht hebben als hij in al die theorielessen met een knotje katoen en een haakpen in de weer was? *Helemaal happy*

En.. Euhm… Ja ik weet dat er “vinden en kopen” stond, maar wat doet dat er toe? Cadeau krijgen is nog veel leukerder! 

Ik geloof (maar ik ben het niet gaan controleren) dat ik nog een fotootje van Toon’s geboortecadeautje had beloofd. Blijkbaar zette het jongentje vandaag (of enkele dagen daarvoor?) voor de eerste keer zijn schoen, en mijn broer vond die gebeurtenis belangrijk genoeg om met de wereld te delen via facebook.

Zoals jullie waarschijnlijk al gokten, zijn de schoentjes in de linkeronderhoek die van m’n neefje. De andere zouden nogal aan de grote kant zijn, niet waar?

002. Zelf taart en koekjes bakken voor de verjaardag van een vriend(in)

Dit heb ik gedaan, voor de verjaardag van mijn vriendje zandkoekjes gebakken. Ze zijn alleen jammerlijk mislukt, omdat ik bij gebrek aan echte boter ze met smeerboter had gemaakt. NOOIT doen, het resultaat is afschuwelijk! Maar goed, de intentie was er, de koekjes zijn gebakken, dat ze niet lekker waren is een bijverschijnsel. Ik probeer het nog wel eens opnieuw, maar schrap het lekker toch al!

008. Verse pizza bakken

Ook dit is gebeurd! Samen met mama vers deeg gemaakt, pot saus opengetrokken, hesp er op, reepjes paprika, maïs, ananas en kaas (oké, het enige echt verse was het deeg en de paprika, maar toch, met verse bedoelde ik zelfgemaakte) en hij was heerlijk!

073. Een verkleed chocoladefeestje organiseren

Het feestje zelf moet nog plaatsvinden, komende zaterdag, maar het is wél al georganiseerd. Verslag volgt nog!

Ik zou nog wel meer schrijven ware het niet dat ik eens moet gaan kijken voor middageten, mijn les begint binnen 25 minuutjes!

Gisteren, 09 oktober 2008, rond 11.50 zag mijn neefje Toon het levenslicht. En het moet gezegd: hij is een schatje! Azo een knap bolleke heb ik nog nooit gezien! Ouste broer Arnoud en zijn vriendin Mieke zijn papa en mama van dit kleine mirakel, en zagen er gisteren, behalve heel erg vrolijk, ook heel erg moe uit, ik ben dan ook niet te lang gebleven.

Nu wil het lukken dat ik op donderdag meer dan drie uur middagpauze heb, en ik dacht: ik ga al eens gaan kijken in de Goldstar, waar de geboortelijst ligt, zodat ik niet te lang moet twijfelen als het kindje er is, en niemand anders weg zou zijn met wat ik wilde geven. Heel veel dingen bekeken, en ik had uiteindelijk mijn keuze gemaakt, maar meenemen ging natuurlijk nog niet: het waren leren slofjes, en ze hadden een modelletje uitgekozen voor als het een meisje zou zijn en eentje voor als het een jongentje was. Allee, ik het telefoonnummer van de winkel mee, zodat ik kon bellen van: ‘t is dat, pakken jullie de juiste slofjes in, ik kom er om, en op stap, richting middageten. 

Nog geen 300 meter verder gaat mijn gsm. Moeke die belt om te zeggen dat ik tante ben geworden van het jongentje Toon. Huppa, rechtsomkeer, terug naar de winkel. Het is er, mevrouw!  ’t Is een jongentje, en hij heet Toon. Mevrouw dat al netjes op de geboortelijst geschreven, het Naantje betaalde de schoentjes en kreeg ze mooi ingepakt mee. Broer en zijn vriendin waren later die dag heel blij met de schoentjes, dus opdracht geslaagd. (En ja, het was echt uitzoeken, op de geboortelijst stonden nog een heel aantal dingen binnen mijn budget, maar ik ben niet het type dat een papflesrek of matrasbeschermers gaat kopen, en al helemaal niet het type van de cadeaubon. Er zullen wel genoeg mensen zijn die een cadeaubon kopen om bij te leggen bij de buggy zeker?)

Update: fotootjes!

Ja, ik ben weer druk bezig geweest! Laten we alles maar mooi volgens nummertje afwerken:

006. Lekker koken voor mijn vriendje

Na een weekje op de visafdeling de Carrefour gewerkt te hebben, zag ik dat de mossels best goedkoop stonden, en heb ik twee kilo mosselen meegenomen naar huis (heerlijk he, inconsistent gebruik van meervoudsvormen?)  samen met mosselgroentjes. Groentjes met de kruiden (selder en ajuin) in de pan eerst wat laten stoven in een beetje boter tijdens het grondig spoelen van de mosselen, mosselen erbij kappen, een flinke scheut witte wijn, deksel op de pot, en laten koken. Frietketel is ondertussen warm, daar frietjes indoen en laten bakken, tussendoor mosselsausje maken (meng mayonnaise met mosterd naar eigen smaak) en in de gaten houden dat niks overgaar wordt of aanbrandt. Ondertussen vriendje de tafel laten dekken, wijn in de diepvries gelegd (tsja, ze moest snel koelen…) en tadaa: Naantje maakte lekker eten! Zo’n hoogstaand kookwerk is het nu ook weer niet, maar mijn vriendje vond dat het kwalificeerde, het was namelijk lekker, en dan doet het er niet toe of je vijf minuten in de keuken hebt gestaan of vijf uur. (BTW: maak je geen illusies en eet géén mosselen waarvoor je maar vijf minuten in de keuken hebt gestaan, die zijn onmogelijk gaar!)

012. 10 keer naar de cinema gaan (2/10)

Ik ben met m’n vriendje WALL-E gaan kijken, de voorstelling van kwart na acht. Ik weet het, het is een kinderfilm, maar toch was minstens een derde van de zetels bezet en waren het allemaal volwassen mensen. En de film is mooi! Mooi! Schattig en aandoenlijk, en tegenlijk een sterke maatschappelijke boodschap, grappig, … Hij was leuk, dus zet je over het etiket kinderfilm heen en ga hem kijken!
026. De putten in de muren van de wc opvullen met pleister & 027. De muren van de wc schilderen

Misschien vind je het niet eerlijk dat dit twee aparte doelen waren, ik wel. Toen ze de ventilator in onze berging zijn komen vervangen, was er een heel stuk pleisterwerk van de muur in de wc naar beneden gestuikt (Rara, deelt de wc die muur met de berging of niet? Gokte je ja, dan ben je juist!) daarna heeft het een maand of drie geduurd voor dat opnieuw is toegepleisterd, en daarna minstens twee jaar voor daar overheen werd geschilderd (dat was namelijk vandaag). Er zaten enige putten in de muur (veel was het resultaat van enthousiast boren van m’n moeder) waar dan ook plaaster tegenaan is gevlogen. Daarna moet je netjes wachten tot dat uithardt, en dan mag je schilderen. Mijn broer had gisterenmiddag het plafond al gedaan (als ik op de wc sta, kan ik er niet bij, en het is een heel kleine ruimte, dus om het plafond te schilderen moet je op de wc staan voor de achterste helft, en op een trapladdertje voor de bovenste) en vandaag deed ik dus de muren. De eerste laag wel te verstaan, en op zich was één laag verf eigenlijk genoeg geweest. Eigenlijk ja, want door dat pleisterwerk is een tweede laag nodig: vers pleister zuigt veel meer verf dan een muur die al geschilderd is geweest, overal waar gepleisterd is, is de kleur véél lichter, er moet dus een tweede laag over om een egaal resultaat te krijgen. Nu ziet de muur er uit als iemand met vitiligo, en dat is best triestig… Maar kom, de eerste couche zit er op, dus de muur is geschilderd. Waarschijnlijk heb ik morgen voor ik naar de camping vertrek géén tijd voor de tweede laag, dus wellicht zal mijn moeder dat doen, die dat ook iets beter kan… Onwards dus naar:

084. 10 keer ‘De Kolonisten van Catan’ spelen met mijn vriendje (5/10)

Deze week de vijfde keer geweest, en ook nu weer ben ik verloren, al was het dit keer minder erg dan vorige keer, en kwam het ook grotendeels omdat mijn houthandelsvloot werd afgebroken met een kaart die tussen de verkeerde uitbreidingsset terecht was geraakt. Pas toen we op het einde de kaarten weer sorteerden, merkten we dat de kkaart Piratenvloot niet bij Barbaren en Handelsheren hoorde, maar bij een andere set. Die houthandelsvloot was voor mij héél belangrijk omdat ik drie landschappen met hout had, die ik dus goedkoper kon omruilen tegen andere vitale grondstoffen! Bij die afbraak verloor ik ook direct de houten molen aan m’n vriend, die nu één punt meer had (door mijn haven telde de vloot voor twee punten). Van toen af ging het bergaf, en won mijn vriend uiteindelijk. Maar kom, het was een leuk spel, en ooit op een dag zal ik wel eens winnen!

093. 1 week alle verplaatsingen te voet, per fiets of per trein doen

Eigenlijk heb ik hier niet bij stilgestaan, maar ik heb iets langer dan een week al mijn verplaatsingen te voet of met de fiets gedaan. Veel verplaatsing was daar niet bij, het was naar mijn werk fietsen en terug naar huis, naar de bakker, vriendje droppen aan de bushalte, blabla, maar ik heb me dus één week lang niet laten verleiden om de bus te nemen of te bellen voor een lift, maar netjes alles op een gezonde manier gedaan. Akkoord, het had er veel mee te maken dat mijn vriendje naar hier kwam in plaats van ik naar hem en dat ik met de fiets op vijf minuutjes op mijn werk sta, en het met de bus veel langer duurt, omdat ik dan moet overstappen enzo. Maar kom, ik heb het uitgehouden, albeit onbewust.

Voila, einde van een massive update, ik bewonder je als je dit hebt uitgelezen!

Yup, another update!

Afgelopen week met m’n vriendje naar de cinema geweest. We zaten op de camping en het weer was nogal druilerig, niet fijn! Dus ja, dan moet je wat leuks gaan doen, met z’n tweetjes naar de cinema dus. Helaas liep het koken een beetje uit, waardoor we plots vaststelden dat het haphap en dan op de fiets zou zijn, waarna we naar de bushalte gecrosst hebben. Echt, het was geleden van toen ik me overslapen had om naar Normandië te gaan met school dat ik zo snel gefietst heb. Gelukkig was het geluk aan onze kant: toen we aan de bushalte toekwamen, stond de bus voor het rood licht, net genoeg tijd om de fiets op slot te doen!

Wat we gingen kijken, daar hoefden we niet over te twijfelen: Narnia, Prince Caspian. Wat er voor de rest in de zalen te zien is… Kung Fu Panda zal sommigen misschien aanspreken, maar mij toch niet, en Sex & the City, the Movie, daar ga je niet meteen met je vriendje, maar met een horde vriendinnen naartoe, vind ik. (Speelt hij überhaupt nog?) De film was, naar mijn bescheiden mening, geweldig. Misschien dat ik de boeken wel eens ga lezen, een vriend van Tolkien zal wellicht geen rampschrijver zijn, en als de films zoals meestal slechts een flauw afkooksel van de boeken zijn, zal ik ze wel appreciëren denk ik zo…

Wat me uiteraard aan 0.20 brengt. Na maandenlang vruchteloos informeren bij de Fnac of de pocketversie van Renegade Magic binnen zou komen, kreeg ik in juni te horen dat hij er in juli zou zijn. Ik blij :) De eerste twee boeken had ik als pocket gekocht, en dan kan je tuurlijk moeilijk de derde in gigantische hardback kopen… Dat staat zo lelijk op je boekenboord. Natuurlijk hebben die domme mensen die de pocket uitgeven, de kaften van alledrie de boeken uit de trilogie opnieuw ontworpen, en is er geen ontwerp dat bij de eerste twee pockets past… Dan wacht een mens een half jaar om een bijpassend boek te hebben, maken ze geen bijpassend boek! Wat een klucht. De nieuwe covers van al Hobb’s trilogiën zijn trouwens echt niet m’n ding, de vorige waren zoveel mooieren. Maar kom, judging a book by it’s cover is gewoon belachelijk. Het formaat matcht tenminste.

Renegade Magic was geweldig! Ik blijf Hobb’s vorige trilogiën beter vinden, maar je kan jezelf niet blijven overtreffen denk ik. Soldiers Son zit ook gewoon in zo’n andere setting, met zo’n ander soort magie en fantasy elementen enzo, dat het appelen met peren vergelijken is. ‘t Is maar wat je het liefste lust. Natuurlijk ga ik naast dat ik het leuk vond niets verklappen, dat is plezier verpesten. Je moet maar gewoon aannemen dat de boeken goed zijn als ik dat zeg (mits je weet dat onze smaak overeenkomt) en ze lezen, of er van overtuigd zijn dat ik mis ben, en het lezen vertikken.

Verder heb ik nog een brief gekregen van Carrefour: ik heb vakantiewerk! Nu tijdens de Gentse Feesten sta ik vier dagen in de visafdeling, daarna twee weken in de traiteur, en in september ook nog eens een weekje in de traiteur. Helaas maar voor 21 uur/week, wat best veel jobdagen opsoupeert voor weinig uren. ‘t Is maar best dat ze de jobstudentenregeling gaan veranderen naar zoveel uur per jaar in plaats van 23 dagen in juli-aug-sept en 23 dagen daarbuiten. 21 uur is trouwens best wel chill, en Carrefour is praktisch om de hoek, best goed betaald, en ik weet tenminste dat ik zeker die 4 weken werk heb, met een interimbureau ben je dat lang niet zeker… En het zal zeker beter zijn dan BH’s inpakken of kleur- en artikelnummers van bestellingen controleren, waar ik vorig jaar gek van werd.

Oh, en als laatste: op de camping heb ik nog eens een spelletje Kolonisten van Catan gespeeld met m’n vriendje. Hij heeft mij wéér zwaar ingemaakt. Was te verwachten… Ik win amper spelletjes, en ik had net twee keer op rij scrabble gewonnen, want anders ook bijna nooit gebeurt. Het enige spel dat ik regelmatig win is Pim Pam Pet, misschien best een triest spel in vergelijking met vele anderen, maar zo leuk in zijn eenvoud. We hebben er zelfs een hele hoop nieuwe categoriën bijverzonnen omdat we er ons mee amuseren. (Zijn we raar omdat we eigen uitbreidingssets voor spelletjes maken als ze niet bestaan?) Kolonisten hebben we trouwens gespeeld met de uitbreidingsset Handel & Wandel, die niet zo erg m’n ding is. Misschien win ik ééns met één van de andere vier…

Huppa, vijf na twaalf, misschien ga ik eens dodo doen… Slaapwel!

Vandaag had ik examen Datacommunicatie (netwerkdingesen, voor zij die iets meer weten: Cisco CCNA Exploration1 : Network Fundamentals), om 15 uur theorie examen, om 16 uur praktijk.

Theorie ging vlot, multiple choice examen, geen giscorrectie, maar een vereiste van 60% om te slagen. Vijftig vragen, best wel veel nadenken, maar dat hoort zo op een examen. Vlotjes 77,8% gehaald.

Daarna praktijk… Toen we het lokaal binnenkwamen was het er meer dan 30°C, snik-snikheet! Ik zette me bij computer één en twee, loste de subnet-opgave in een wip op, nergens fouten. Bekabelen van de toestellen, pc naar switch, switch naar router B, router B naar router A, router A naar de tweede pc. Dat ging vlotjes. Maar toen begon het!

We moesten één van de twee routers configureren met juiste IP-adres, subnetmask, hostname en beschrijving, de andere was geconfigureerd door de docenten. Om te configureren steek je een kabeltje van de C-connector van de computer naar de consolepoort op de router. Probleem: de C-connector van de pc waarop ik aan het werk was, was om zeep. Normaal klikt je kabel in en maakt hij direct contact, maar dat was dus niet. Alléé, switchen van computer, wil daarop beginnen werken: zit er geen muis aan! Ga dus aan één van de docenten vertellen dat “een of andere leutigaard de muis van computer twee heeft weggenomen”. Ja, blijkt dat die “leutigaard” die docent was, had die gebruikt voor op z’n laptop. Pijnlijk, volgende keer beter op woorden letten.

Allee ja, steken die muis daarin, starten HyperTerminal op, dat lukt. Probleem: de router start niet op! Roep docent er bij, twijfelend of ik niet een soort van commando moest ingeven, was overtuigd van niet. En ik had gelijk, normaal moest hij het automatisch doen. Docent verstaat er zich ook niet aan, roept andere docent er bij, oplossing: pretty much wat je doet als uw computer bevriest tijdens het opstarten. Stroom afleggen en weer aan. Allee ja, dan doet hij het wel.

Ik configureer de Ethernet-interface, geen probleem, configureer de Seriële interface, gaat goed, zet hem ‘up’ (standaard down), alles lijkt oké. Allee, ip-adresjes op computers instellen dan maar. Terwijl ik dat doe, zie ik opeens de CLI van de router raar doen, mijn scherm loopt over met de melding S0 up, S0 down, up, down, up, down. Wat is er in godsnaam aan de hand? Wéér roep ik er een docent bij, zoiets heb ik in het labo nog nooit meegemaakt! Voorstelling docent: gebruik in de plaats seriële interface 1. Alles opnieuw gedaan, lijkt goed te gaan, maar weer dansen dus up en down meldingen over het venster van de CLI. Doe maar gewoon voort, als ge staks moet pingen, proberen doen tijdens uptime.

Naan doet voort, in no time staan de IP-adressen, subnetmasks en defaultgateways op de computers. Ping naar loopback, succesvol, ping van computer B naar ethernet-interface router B, succesvol. Ping van computer B naar seriële interface router B. Succesvol (in uptime). Ping van computer B naar seriële interface router A. Geen reactie. Misschien ligt het aan de flippende router B…

Ping computer A naar zichzelf. Ping computer A naar de Ethernetinterface van de voorgeconfigureerde router A. Geen reactie. Controle van de bekabeling. Bekabeling zit juist. Controle eigen IP-adres en adres default gateway. Klopt volledig. Tiens, tiens, ik zou moeten kunnen pingen? Vraag aan de docent of de IP-adressen op router A al zijn ingesteld, want pingen lukt niet, vermoed een foute configuratie. Docent vindt het onwaarschijnlijk, controleert eerst mijn berekende IP-adressen nog een extra keer, mijne zijn juist.

Met C-connector van computer A naar console van router A, connector functioneert gelukkig nog wel, zodra je contact kan forceren. Oei. Voorgeconfigureerde IP-adressen zijn fout, ipv 167 staat er 176 in de tweede byte. Excuses van docenten, missing des mensen. Ping van PCA naar Ethernet A, succesvol, ping van PCA naar Seriëel A succesvol, de ping’s van B naar B werken ook nog steeds. Ping van A naar B, in uptime van router B. Geen reactie… Hoezo geen reactie? Op dit moment ben ik de wanhoop nabij! Docenten staan ook voor een raadsel, tot ik plots vraag of die seriële kabel intern geknapt kan zijn ofzo, dat ik daardoor geen verbinding heb? Onwaarschijnlijk, kabels zijn sterk, maar toch een een andere seriële kabel steken.

Wat blijkt: één van de pinnen in de connector zit nogal scheef, en maakt dus geen contact! Met de nieuwe kabel? Lukt alles! Al mijn pings succesvol! Ook router B flipt eindelijk niet meer! Docent zit naast me bij het succesvol pingen, en neemt m’n scoreblad: 100%! Kan alles wat we moesten kunnen, en ken bovendien alles genoeg om efficiënt te troubleshooten en problemen op te lossen. Een enorm pak van m’n hart, omdat alles steeds mis leek te gaan was ik ondertussen op van de zenuwen, maar uiteindelijk lagen de oorzaken van de problemen niet bij mij.

Afbreken, configuraties van PC’s en router B wissen en gaan afkoelen met een ijsje. Euforie, maar zelfs nu giert de stress nog door m’n lijf. Heb gelukkig de hele tijd het hoofd koel kunnen houden (en dat in een ruimte van 30°+!), mijn stressbestendigheid is hoger dan ik ooit had ingeschat. Ik ben zóóóó blij! Zo blij!

Ik geloof dat ik bij deze mijn tweede grote onderscheiding op een examen binnen heb, dus dat kan ik schrappen van m’n 101in1001 lijst denk ik zo!
PS: Voor degenen die hiervan in paniek raken: de juiste configuratie is door de docent opgeslaan in router A, en volgens mij had geen enkele andere student een foute configuratie van de voorgeconfigureerde router. Als je morgen/overmogen nog examen moet afleggen, heb je daar waarschijnlijk geen probleem mee.

Het was even aan mijn aandacht ontsnapt, maar ik heb recentelijk een toneelvoortelling bijgewoond. Vrijdag zestien mei ben ik naar Doorzichtbaar van Geopki (Gentse Opera Kids) gaan kijken. Goed geamuseerd, nostalgisch teruggedacht aan de tijd dat ik daar achter en óp de scène stond, nog bijgekletst met een aantal oude bekenden, het was een vruchtbare avond!

Vandaag heb ik zo’n blikken spaarpot gekocht die enkel met een blikopener open kan, en er zit al geld in! (Welgeteld één centje, zodat ik kon zeggen dat er al geld in zat :P)

Twaalf weken na  elkaar één keer per week gaan zwemmen is wéér mislukt. Die vakanties tijdens elk semester ook he. Twaalf weken les, twaalf weken Heleen in Gent en dus een vaste zwemafspraak, maar dan valt er een vakantie, geen Heleen in Gent, en allees gaan zwemmen is zo triestig… Binnenkort wordt alweer een poging ondernomen!

Gelukt! Op de een of andere manier verlies ik steeds broodspaarkaarten en dergelijke eens ze half volgespaard zijn, soms zelfs na de voorlaatste stempel ofzo… Maar nu is het gelukt, heb een volledige broodspaarkaart vol kunnen sparen, en vandaag mijn broertje achter het gratis brood gestuurd. Eén excuus voor mezelf om de broodspaarkaarten tussentijds te verliezen: we hebben thuis een broodmachine en er moet dus niet zo vaak brood gehaald worden.

Heb trouwens nog een keertje Kolonisten van Catan gespeeld met het vriendje, met de uitbreidingsset Tovenaars & Draken. Weer niet gewonnen, vooral omdat ik niet volledig mee was met de uitgebreidde spelregels… We hebben ook nog een keertje In de Ban van de Ring gespeeld, maar helaas zijn we jammerlijk verloren :( Dat blijft nog even op de lijst staan dus!